Mustafa Kutlu' nun bir kaç kitabını okumuş biri olarak, onun hikayelerinde geçen yerlere gidesim var. Neden zor durumda kaldığımda gitmeyi tercih ederim bilmiyorum. Ancak en doğrusunun gitmek olduğunu hissettikçe bu böyle olacaktır.
Son zamanlarda hayatım dar bir çerçevede cereyan ediyor gibi. Üstümü başımı yırtasım var. Profesyonel mutsuz olmadım hiçbir zaman. Hatta ufak tefek şeylere gülen bir insanım. Dönem dönem bu kriz masası kuruluyor içimde. Umarım çabuk atlarım. İnsanlara gereğinden fazla değer verip hayal kırıklıklarımı cebime doldurdum. Zamanı gelince gitmeyi bekliyorum. Gitmeden önce bir çay içmek için asma yapraklı çardağı olan bir bahçede soluklanmak isterim. Bakarsın Mustafa Kutlu amca gelir enseme hafif bir tokat atıp; '' Aldırma evlat'' der. Ne dersiniz?
1 yorum:
Gurbette oluşumuzun en bariz örneği ,hep bi yerlere gidecek gibi olmak..dünyadan sıkılmak..insan asıl vatanını özlüyor bence, onu içindir gitme denemelerinde de mutsuz olması...gidilen hiçbir yer ruhun istedği yer değil çünkü...aldırma evlat.:)
Yorum Gönder